12 juli, 4u30, ik stap uit mijn bed na een verbazend goede nachtrust. Na een uitgebreid ontbijt een laatste check van de voeding en accesoires nodig tijdens het fietsgedeelte, vertrek ik te voet richting de pendelbus voor atleten naar de zwemstart. Vandaag zal ik voor de 2e keer in mijn leven een volledige triatlon afwerken. 

De bus vertrekt 10' te laat en wordt opgehouden door het massale autoverkeer op de weg naar de zwemstart maar dat deert me niet. Ik kan zelfs mijn ogen nog even sluiten en nog even relaxen. Ik zal deze triatlon vandaag als algemene repetitie beschouwen voor de Ironman in Mallorca eind september, misschien vandaar dat ik er allemaal vrij kalm onder blijf.

Aangekomen in de eerste wisselzone: wow! Ik zag nooit zo veel toeschouwers op een triatlonevenement! Nagenoeg volledig het kanaal tot aan de verste boei op 1.7 km van de start verwijderd staan supporters tot vijf rijen breed de zwemstart af te wachten! Ook op de brug achter de zwemstart ziet het 'zwart van het volk'! De 'bravehaertmuziek' die door de luidsprekers klinkt zorgt dan toch voor de nodige zenuwen... 

Ik start in Wave 4: 30' na de PRO's met voor onze wave nog 2 waves voor de vrouwelijke atletes. Mijn swim voelt tot op keerpunt op 1.7 km écht snel aan. Vanaf nu moeten wij wel nóg meer opkijken omdat we in het vaarwater van de dames die voor ons vertrokken beginnen te zwemmen. Op het punt onder de drukbevolkte brug begin ik me meer te ergeren aan de zwalpende dames die op de ideale lijn zwemmen, het teken dat de vermoeidheid op komt, mijn tempo stokt een beetje en ik verlies ook de snelle voeten van de zwemmers voor mij... Ik kom op 54'02'' op het droge: goed voor de 46e tijd overall én binnen de vooropgestelde verwachting van onder de 55' te zwemmen. 

Na de traditionele worstelpartij met mijn wetsuit kan ik na 2'46'', de 357e tijd overall, op mijn fiets springen voor een rit van 180km. 

'Roth heeft een snel fietsparcours!' Je hoort dit overal... Na 30 km wind op de kop te rijden, wetende dat naarmate de tijd verstrijkt richting het middaguur de wind alleen nog maar sterker zal worden, zet ik een fietstijd van 4u45' uit mijn hoofd. Ik blijf gedurende 70 km in blijde verwachting van een aantal fietsers die iets trager hebben gezwommen maar snellere benen dan ik hebben. Ook tevergeefs, ik kom moederziel alleen, in uitzondering van de dames die ik voorbij steek, aan de Solarberg. Tweede overdondering van de dag, na de zwemstart, dit is in ware Tour de France - Alpe d'Huez - stijl! Ik zie ook de mee gereisde clubgenoten net voor de beklimming langs de kant 'over hun rooie gaan', een high five aan de coach en een bommeke droppen op deze helling is het resultaat. Als ik na de eerste ronde terug voorbij de zwemstart rijd ben ik verbaasd over het feit dat er daar nog altijd atleten opdraaien om aan de eerste ronde te beginnen, in de tweede ronde zal ik dus niet meer alleen zijn, hoop ik. Ik vind niet direct handlangers om op mijn tempo mee te rijden, sommigen rijden mij in een ZOEF enthousiast voorbij (tijdelijk) en anderen stayeren een aantal km's om dan na mijn boze blik de benen stil te houden. De tweede beklimming van de Solarberg is eentje op recuptempo, je kan daar toch niet voorbij steken dus ik neem de tijd om te eten en te drinken. De laatste 30 km duren eindeloos, de wind heeft zijn invloed om mijn algemeen welbehagen gehad en ik voel me werkelijk 'choco' als ik van de fiets spring richting de loopschoenen. Ik deed 4u51'45'' over het bikegedeelte, goed voor de 64e tijd overall.

Ik wissel vrij snel want ik kan na 1'15'', de 18e wisseltijd overall, aan de marathon beginnen.

De eerste km is bergaf, de volgende 2 bergop en vanaf dan volgen er vele vlakke: mijn betrachting is om vanaf km 3 écht een tempo van 4'/km te lopen. Trainingsgegevens wijzen erop dat ik dit minstens 20km moet kunnen aanhouden en de goede motivational speech van mijn coach Bart Thijs zorgde ervoor dat ik hier ook zelf in begon te geloven. Ik 'bekom' wonderwel van mijn harkwerk op de fiets en slaag erin om op km 25 door te komen op 1u25'. Ik houd dit tempo nog enkele km's vast en begin dan toch het verval te voelen. De 'klop' die elke lange afstandsatleet krijgt op km 30 mag ik nu ook ervaren, amai vanaf nu moet ik karakter tonen. Ik blijf gemotiveerd omdat ik heel veel atleten blijf inhalen, ik maak mezelf wijs dat ik er zelf nog een pak beter uit zie dan die lijken die ik dubbel.

De laatste km: ik hoor het kolkende finishstadion, speciaal voor de gelegenheid opgebouwd, ik bekijk mijn horloge en merk dat de vooropgestelde marathon binnen de drie uren bijna gelukt is, bovendien is een overall tijd van onder de negen uur ook voor 95% realiteit! 'Tandje bij en knallen tot op die meet', ik kom met een marathon van 2u55'08 helemaal leeg binnen. Achteraf in de uitslag lees ik dat deze run goed is voor de 11e snelste tijd overall.

Totaaltijd: 8u44'54 - 20e plaats overall - 1e plaats binnen de leeftijdscategorie van de Heren 35-40 jaar.

Zoals je in de foto's kan zien is deze triatlon het meest bombastische event waaraan ikzelf al deel heb genomen. Volgens velen kan je deze op de zelfde lijn plaatsen als de heilige Ironman in Kona, Hawaii...

Ik ben 'gerust gesteld' dat mijn niveau hoger is dan vorig seizoen, ik ben nu wel des te meer gebrand om in Mallorca mijn ticket voor Kona 2016 in de wacht te slepen!

Na 2 weken mentale en fysieke rust start ik deze week aan de voorbereidingen op IM Mallorca op 26 september. Nog 7 weken stevig doortrainen, 2 weken zalig 'taperen' en we kunnen hopelijk de kroon zetten op een mooi triatlonseizoen. Ik kijk alvast nu al stiekem een beetje uit naar de 'afterparty' de 27e ;-).

Thx 2:

Deborah, voor alles  - Papa, voor het gezelschap in Roth - Mama, voor de onnoemelijke keren dat jij in de bres springt om kids op te vangen - Trainer Bart Thijs en Thomas Steurbaut - Atlas Copco Rental Europe - Bikeblend - Deewee bikes - Karel de Grote Hogeschool Antwerpen.