WC Ironman Kona, Hawaii 2016

13 dagen, het zouden er nog wat meer kunnen worden, ware het niet dat ik ook wel besef dat ik tijdens de kerstdagen ook niet meer met mijn verhaal moet afkomen… Vanaf de ochtend na de zogezegde ‘race van mijn leven’ loop ik met de inhoud van deze blog te worstelen. Niet omdat ik jullie niet wil mee nemen in mijn wedstrijd om de wereldtitel Ironman binnen de leeftijdscategorie M (male) 35-39, wel omdat ik nog geen antwoord kan geven op de vraag die elke lezer zich na het lezen van mijn heldenepos stelt: “What’s next?”.

Creating memories…

Ironman 70.3… 70.3 mijlen zwemmen, fietsen en lopen oftewel de halve triatlonafstand.

Voor mij de eerste belangrijke wedstrijd van het seizoen, samen met Sunweb wil  ik net als alle andere triatleten in onze 40-koppige groep mijn beste beentje voorzetten. Ik ben wel de enige die dat wil doen met een gooi naar het age-group podium. Deze doelstelling halen zou voor mij een geruststelling zijn. Het kanonschot op de pier in Kailua Bay, Kona Hawaii klinkt immers binnen 40 dagen, gevolgd door de typische cirkelvormige, witte rookwolk…

If your dreams don't scare you, they aren't big enough

Eind oktober 2015, ik zit samen met Bart Thijs om het komende seizoen te plannen. Samen starten we aan het vierde seizoen als sportieve tandem: hij doet research, overweegt, innoveert, plant, daagt uit, varieert, krijgt feedback, plant opnieuw, overweegt opnieuw, daagt opnieuw uit, ...

 

ALOHA

Top vijf in mijn agegroup, voor minder ga ik niet naar Mallorca. De eerste keer dat ik  vooraf mijn ambitie uitspreek, ik hoor van iedereen dat dit een gemakkelijke opdracht zal worden…

1e Place Challenge Roth 2015

12 juli, 4u30, ik stap uit mijn bed na een verbazend goede nachtrust. Na een uitgebreid ontbijt een laatste check van de voeding en accesoires nodig tijdens het fietsgedeelte, vertrek ik te voet richting de pendelbus voor atleten naar de zwemstart. Vandaag zal ik voor de 2e keer in mijn leven een volledige triatlon afwerken.

LET’S GO TO THE MAIN STAGE…

De wintermaanden zijn achter de rug: de zonnestralen op mijn aangezicht en het aangename temperatuurtje tijdens de trainingen van de laatste dagen bevestigen deze stelling. Ik hoop dat de ijsheiligen ons dit jaar met rust laten zodat we vanaf nu eindelijk allemaal wat meer buiten kunnen vertoeven. Onze kinderen, maar ook Debs en ikzelf, hebben hier in elk geval duidelijk nood aan…